ابن أبي أصيبعة ( مترجم : سيد جعفر غضبان )

52

عيون الأنباء في طبقات الأطباء ( فارسى )

ثاسلس و اقرن و ذيوفيلس . بين اين سه نفر كشمكش و مخالفت بوجود آمد كه در نتيجه سه فرقه شدند . اقرن فقط اتكاء بتجربه را مناط دانست . ذيوفيلس قياس تنها را مناط شمرد . ثاسلس فقط متكى به حيل شد « 1 » و نوشته است كه طب يعنى حيله و اين وضع تا ظهور افلاطون باقى بود . 2 1 افلاطون « 1 » افلاطون طبيب پنجمين طبيب مشهور از اطباء هشتگانه است كه قبلا نام آنها برده شد . مدت حيات او شصت سال طول كشيد . قسمتى از آن را كودك و متعلم بود ، به اين معنى كه چهل سال دورهء طفوليت و تحصيل وى و بيست سال عالم و معلم بود . از تاريخ وفات برمانيدس تا ظهور افلاطون هفتصد و بيست و پنج سال فاصله داشت . اطباء اين دوره يعنى فاصلهء بين برمانيدس و افلاطون طبيب بسه قسمت تقسيم گرديد : اصحاب و پيروان تجربه كه أقرن اقراغنطسى و بنتخلس و انقلس و فيلنيس و غافرطيمس و حسدروس و ملسيس بودند . اما پيروان حيل ، ماناخس و ماساوس و غوريانس و غرغورس و قونيس بودند . و پيروان قياس انكساغورس و فولوطيمس و ماخاخس و سقولوس و سوفورس بودند . و چون افلاطون ظهور كرد ، در مقالات و عقايد اصحاب رأى طوائف مزبور تأمل و دقت نمود و معتقد شد كه اتكاء بتجربه تنها خطرناك مىباشد و خوش عاقبت نيست . بقياس تنها هم نبايد متكى شد ، لذا او هر دو عقيده را مجتمعا پذيرفت . يحيى نحوى گفت : افلاطون كتابى را كه ثاسلس و پيروانش تأليف كرده بودند ، سوزانيد . هم‌چنين كتب آنهائى كه بتجربه يا بقياس تنها متكى بودند ، آنها را هم سوزانيد و فقط كتابهاى

--> ( 1 ) - افلاطون - افلاطن Platon - Plato - حكيم بزرگ يونان ( متولد 427 يا 428 ق . م . )